tag:blogger.com,1999:blog-39337642012-01-26T19:26:19.131+01:00دست نوشته های مادری که روزنامه نگار استRananoreply@blogger.comBlogger3551100tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-83746103236773858052011-07-13T10:59:00.002+02:002011-07-13T11:07:03.099+02:00

واقعا می خواهند چه کار کنند؟ وسط کلاس ها را دیوار بکشند؟ پرده سیاه بکشند؟ بعد استاد باید کدام طرف بایستد؟ طرف دخترها یا طرف پسرها؟ یا همانطور که آقای قرائتی پیشنهاد دادند، صبح ها دخترها به دانشگاه بروند و عصرها پسرها. درهای ورودی را هم که گویا مدتها است جدا کرده اند. اما این همه کنترل و بگیر و ببند برای چیست؟ در جامعه ای که زنان در شهر کوچکی مثل خمینی شهر در برابر چشم همسران شان مورد تجاوز قرار

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-82722365310726599032011-04-14T15:10:00.000+02:002011-04-14T15:10:20.957+02:00

این روزها کتابی را می خوانم(Battle Hymn of the tiger Mother ) که گویا در ماه های اخیر جزو پر سر و صداترین کتاب های تعلیم و تربیت در امریکا بوده. در این کتاب، یک خانم پروفسور حقوق و استاد دانشگاه در مورد شیوه تربیت بچه هاش توضیح داده، شیوه ای که امریکایی ها آن را غیر قابل قبول می دانند و به خاطر کارهاش حسابی خانوم را سرزنش کده اند. اما، من شجاعت این خانم را ستایش می کنم. او با جسارت بی نظیری همه

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-61792561020385147192010-08-30T15:25:00.002+02:002010-08-30T15:25:59.774+02:00

به دلایل زیر رعنا نمیتونه بدون جلیل زندگی کنه:اول: اگه جلیل نباشه و مامان بره سر کار کی از رعنا مراقبت کنه؟دوم: رانندگی مامان زیاد خوب نیست و باید بابایی رانندگی کنهسوم: اگه بابایی نباشه کی برای رعنا اشپزی کنه؟چهارم: اگه میخواستیم یه چیز سنگین رو ببریم پایین چجوری میتونیم بدون بابایی اینکاررا بکنیم؟پنجم: اگه میخواستیم کاغذ دیواری بچسبونیم چجوری بدون بابایی میتونیم؟ششم: اگه نویگیتور نداشتیم و

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-15168570166618421502010-08-17T17:38:00.001+02:002010-08-17T17:43:37.281+02:00

امروز حدود یک ساعت و نیم در سفارت امریکا در پراگ بودم. در تمام مدتی که یک آقای با چهره تیپیک امریکایی داشت جوون چکی که نوبتش قبل از من بود را سین و جیم می کرد به خودم فکر می کردم و این که چطور در 7 سال از مدت تحصیلم توی صف مدرسه گفته ام مرگ بر آمریکا و در تمام سی سال گذشته، در هر بار پای تلویزیون نشستن حداقل یک بار این شعار را شنیده ام. به فلسفه این شعار فکر می کردم و این که من چقدر با اعتقاد و

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-54773710692592307652010-08-13T14:34:00.000+02:002010-08-13T14:34:44.525+02:00

خونه خاله ام یک حیاط بزرگ داشت. یک حیاط چهارگوش که یک باغچه بزرگ وسطش بود. دور تا دور هم سنگفرش بود جای که من و خواهرم با سه تا دخترخاله ام الاهه، ملیحه و فریده، تا نفس داشتیم می دویدیم و بازی می کرد. دم غروب هم همیشه شوهر خاله مهربان، حیاط را آب پاشی می کرد تا بوی خاک و گرما خاطره ای بشوند که هرگز فراموشش نکنم. حالا، وسط ساختن برنامه، برنامه ویژه صدمین شماره صدای دیگر، من دلم هوای اون باغچه را

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-869603232173425042010-07-30T14:50:00.000+02:002010-07-30T14:50:30.026+02:00

از قرار معلوم دیروز آقای همسر در حال سر و سامان دادن به استخر بلااستفاده مانده در حیاط بوده که یک مرتبه باد شدیدی می وزد و پشت سرش رعنا خانم شروع می کنند به فریاد کشیدن که: بابا، کجایی؟ بیا تو، می ترسم. پدر عزیز هم با شنیدن فریادهای دختر عزیزکرده، می دوند هراسان که : چی شده؟ از چی می ترسی؟ رعنا خانم هم با عشوه و کرشمه معمول پاسخ می دهند: می ترسم از باد. پدر مهربان توضیح می دهند که: عزیزم. باد که

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-1874043342061476252010-07-14T16:38:00.000+02:002010-07-14T16:38:49.261+02:00

این اطلاعات همین چند دقیقه قبل به دستم رسید. این که 90 درصد حرف هایی که در مورد الناز بابازاده زده می شه  واقعی نیست. خانواده بابازاده از خانواده های معروف تبریز و به شدت با نفوذ هستند. در تبریز اکثر جوانان کارت بسیج دارند. زیرا داشتن این کارت را به نوعی می تواند امنیت آنها را تامین کند. آنچه هم در شهر مطرح است این است که این حادثه یک قتل بوده است، اما پیش از آن قتل دیگری نیز با این شرایط رخ

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-52376985127793394012010-07-14T11:15:00.000+02:002010-07-14T11:15:04.494+02:00

الناز بابازاده، نام مشهور این روزهای خبرهای غیر رسمی است. از صبح که خبرهای مربوط به او را زیر و رو می کنم، ده مورد تعبیر و تفسیر شنیده ام که هیچ کدام قابل استناد نیستند. از این که قاتل الناز را به خاطر بدحجابی مهدورالدم دانسته تا این که سه نفر به او تجاوز کرده اند و این که پزشکی قانونی  از روی جسد باد کرده نتوانسته تشخیص بدهد که تجاوز صورت گرفته یا نه. با خواهرش تماس گرفتم، می گفت که هیچ اطلاعی

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-8260442924945036602010-07-09T17:46:00.000+02:002010-07-09T17:46:17.206+02:00

نرگس محمدی حالش خوب نیست. قرار بود آقای رحمانی امروز بره بیمارستان و من همان موقع زنگ بزنم تا با نرگس حرف بزنم اما نشد، داروهایی که امروز استفاده کرده  سبب شده که  اصلا نتونه حرف بزنه، دلم گرفت، برای همه بارهایی که بهش زنگ زدم و با هم قرار گذاشتیم که چنددقیقه بعد، با هم حرف بزنیم.  یاد همه خوش قولی ها و مهربونی هاش افتادم، دلم گرفت. دلم می خواست باهاش در مورد فوتبال زنان حرف بزنم و این که چطور "

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-31410554433196429142010-07-08T16:30:00.000+02:002010-07-08T16:30:38.601+02:00

1- دارم مجله این هفته صدای دیگر را می بندم. دارم دنبال آدمی می گردم که در مورد حرف های رحیم پور ازغدی، حرف بزنه، کسی که بتونه بگه که برای هزارمین بار تفسیر کنه که چرا حکومت از همه ابزارهای فرهنگی و سیاسی و انتظامی اش استفاده می کنه تا زنها را خونه نشین کنه، آنها را محدود کنه به چهار تا دیوار و یک پنجره، پنجره ای به تلویزیون جمهوری اسلامی. و بعد از همین ابزار برای تحقیر اونها استفاده کنه. کاش می

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-20567734261742809992010-03-18T11:33:00.003+01:002010-03-18T11:34:21.860+01:00

ننه سرما بخاري را خاموش كرد، جارو دستش گرفت و همه جا را خوب جارو زد.تق تق تق...ننه سرما خنديد و گفت: عمونوروز! توييننه سرما در را باز كرد. پشت در اسفند ايستاده بود، با يك دسته گل بيدمشك و يك كاسه سمنو و يك بشقاب سبزه. ننه سرما گفت: بيا تو دخترم، بيا كمكم كن تا همه جا را زيبا و تميز كنم. مي خواهم وقتي عمو نوروز مي آيد، همه جا تميز باشد.اسفند شاخه هاي بيدمشك را گذاشت داخل يك گلدان و كاسه سمنو و

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-47745633505996253692010-03-16T10:27:00.001+01:002010-03-16T10:28:22.736+01:00

خفه خون گرفته ام. لب از لب باز می کنم، سرفه امانم را می برد. صبح حتی نتونستم تلفنی خبر بدهم که امروز سر کار نمی روم. اس ام اس زدم و خبر دادم که خفه خون گرفته ام. ماجرا آنقدر جدی است که حتی رعنا هم موقع خداحافظی پام را بوسید و رفت. دستهام را باز کردم تا بغلش کنم، گفت: من هم مریض می شم مامان. اومدم پایین، به یاد مهروش سالپ درست کردم. الان که دارم اینها را می نویسم، هنوز نصف لیوان سالپ کنار دستمه،

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-87179980161784748262010-03-02T17:40:00.000+01:002010-03-02T17:40:37.362+01:00

برگشتم، اما دلم جایی آن دورها، جا مانده است. از سفر بازگشتم، رعنا یک کیلو لاغر شد اما شاد است، جلیل خسته است، اما شاد است و من اما دلم را جایی، جایی دور جا گذاشتم. دلم را در طبقه هفتم ساختمانی جا گذاشتم که از پنجره اش رد دود قطارها را می شد دید، دلم را در اتاقی جا گذاشتم که دستی مهربان، دو تخت در آن گذاشته بود و یک میز با سه صندلی، دلم را کنار میزی جا گذاشتم که هر صبح و شب، دستانی خسته با دلی

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-42010253891525379752010-02-17T14:43:00.000+01:002010-02-17T14:43:56.627+01:00

حالم خوش نیست، حکایت امروز و دیروز هم نیست، مدت ها است که خوش نیستم. نمی دانم چند وقته، حسابش بلکل از دستم در رفته، راستی این بلکل را چطور می نویسند؟ بل کل، به کل یا بلکل یا اصلا بهتر است بنویسم اساسی یا حسابی یا هرکلمه دیگری که نشان بدهد چقدر خوب نیستم. این روزها استرس دارد بیچاره ام می کند. استرس بچه های تهران، استرس بچه های دربند، استرس حکم های بچه ها، استرس زنانی که تا همین دو سال پیش دور یک

Rananoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-231008651929794332009-12-26T23:58:00.000+01:002009-12-26T23:58:56.809+01:00

اگر نبود، نیومده بودم. از همان روز اولی که بهش خبر دادم که در امتحان رادیو فردا قبول شدم، شروع کرد به حمایت، برام نوشت که پراگ چقدر ارام است که کار در رادیو فردا چقدر لذت بخش است، گفت که چقدر راضی است از تصمیمی که گرفته، و اگر همه اینها را نگفته بود، شاید نمی آمدم. بعد، وقتی که در استانبول به مشکل خوردم، او بود که  از راه دور، در مرخصی در هلند، همه مشکلاتم را حل کرد. و بعد ما موهای کوتاه فرفری،

Rananoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-47925913561401438692009-12-24T15:59:00.001+01:002009-12-24T16:29:36.044+01:00

ما خوبیم. قرار است امشب پاپا نوئل برای رعنا یک دوچرخه بیاره  با یک سگ اسباب بازی که کاملا شبیه سگ واقعی است. و آنها را بگذاره زیر درخت کریسمسی که از 4 دسامبر یعنی 20 روز پیش بر پا شده، 4 دسامبر، روز میکلاش است، روزی که سنت میکلاش با دو تا دستیارش، فرشته و شیطان به زمین آمد و از بچه ها پرسید که برای کریسمس چه می خواهند. او همان جا اعلام کرد که چه کسی هدیه کریسمس می گیرد و چه کسی نمی گیرد. بچه

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-58550857661322306262009-08-03T10:44:00.003+02:002009-08-03T10:47:57.363+02:00

شکاف و انشقاق در نوع برخودر با اتفاقات اخیر دارد خود نمایی می کند. کیهان حکم اعدام برای مفسد فی الارض می خواهد و جمهوری اسلامی، به تدبر دعوت می کند.شاید کار به جایی کشیده شود که در خبرها بنویسیم: روزنامه اصلاح طلب جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز خود نوشت:سرمقاله امروز جمهوری اسلامی خواندنی است:یکی با اشاره به آنچه در دادگاه مطرح شده می نویسد : اسناد خیانت فلانکس و فلانکس فاش شد. آن دیگری می گوید

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-87711362885356285252009-07-31T12:20:00.001+02:002009-07-31T12:21:52.020+02:00

مادر ندا آقا سلطان: هنوز آن فیلم را ندیده‌ام تندیس ندا آقا سلطان، ساخته شده در آمریکا ندا آقا سلطان، دختر ۲۷ ساله ای بود که روز ۳۰ خرداد ماه گذشته در یکی از خیابان های فرعی خیابان کارگر تهران بر اثر اصابت گلوله کشته شد. یک دستگاه تلفن همراه مجهز به دوربین فیلمبرداری و یک فیلمبردار آماتوراین حادثه مرگبار را به رخدادی بدل کرد که جهان را تکان

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-16149751066059762032009-07-30T15:35:00.000+02:002009-07-30T15:36:18.153+02:00

به زنان قهرمان وطنم/ فاطمه راکعی مرا بشنو، این خون، صدای من است "ندا"ی من،آری، ندای من است ندایی که بغض فرو خورده نیست صدای شهید است، او مرده نیست! ندایی که در اوج، زهرایی است و آواز دلهای دریایی است نوشتند "زهرا" و خواندم "ندا" شینه اند از بس که این نامها... شهیدان مظلوم بی یاورم برای شما مادوم، مادرم... خدایا چه شد حرمت مادران؟ وصایای دیرین پیغمبران؟! گل است و گلوله، سلام است و مشت! به نازکدلان

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-22748583962160535502009-07-29T16:28:00.004+02:002009-07-29T16:43:38.622+02:00

مگر می شود سخنگوی قوه قضاییه، بخواهد و نشود؟ مگر می شود که نماینده رئیس قوه قضاییه خبری دروغ را منتشر کند؟ مگر می شود رسانه رسمی جمهوری اسلامی، خبری را منتشر کند که از اساس بی پایه است؟ برای بسیاری از رسانه های خارجی، واحد مرکزی خبر رسانه ای معتبر محسوب می شود. چطور می شود که واحد مرکزی خبر می نویسد که: "سعید حجاریان آزاد شد" ولی سعید حجاریان آزاد نشده باشد؟فارس، جهان نیوز، العربیه، همه و همه خبر

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-90511352921586752482009-07-28T13:43:00.003+02:002009-07-28T13:46:44.065+02:00

صدایش می لرزید، مثل همه مادرانی که داغ دخترشان را دیده اند. مادر ندا، شاید تنها زنی در جهان است که فیلم مرگ ندا آقا سلطان را ندیده است.کاش می پرسیدم که چطور بدن ندا را در خاک گذاشته است، کاش می پرسیدم که چطور زخم تنش را مرحم زده است، کاش می پرسیدم که آیا کفن سفید برازنده قامتش بود یا نه؟این روزها همه صداها می لرزندنوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-29657010450085217432009-07-27T14:53:00.003+02:002009-07-27T15:04:59.039+02:00

بغض کردم وقتی صداش لرزید و گفت: حتی نگذاشتن توی قطعه ای که می خواهیم دفن بشه، گفتن باید در کنار کشته شدگان سانحه هوایی اخیر دفنش کنید. حرفش که تمام شد، صدایم در هوا معلق ماند، چه باید می گفتم؟ باید اعلام می کردم: شنوندگان عزیز، تمام شد، امیر جوادی لنگرودی هم دفن شد و تمام، در بهشت زهرا، در قطعه ای با شماره مشخص، زیر خروارها خاک، هم زخم هایش دفن شد و هم رد سیاه دوخت های پزشکی قانونی.امروز بعد از

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-81267463547737372992009-07-25T23:41:00.002+02:002009-07-25T23:57:53.029+02:00

1- کابوس، تنها اتفاق مهم همه 15 روز مرخصی ای بود که داشتم. خیال کسانی در آن سوی مرزها، حتی یک شب هم رهایم نکرد. شبی یکی می مرد و من تنها کسی بودم که خبر داشت. شبی دیگر ضجه هایی را زیر شکنجه می شنیدم و نام هایی که می شناختم. شبی دیگر به عروس دور از داماد خبر می دادم که هنوز باید منتظر بماند. کابوس، کابوس، کابوس رهایم نکرد. 2- در خانه جدید جا افتاده ام، هرچند هنوز تابلوها در زیر زمین خاک می خورند و

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-69033171433256746472009-06-01T12:13:00.004+02:002009-06-01T12:17:39.496+02:00

این روزها همه دارند در مورد شاهین جعفر قلی و اون خانم با صدای فرشته ها حرف می زنند. رقص گروهی که برنده نهایی مسابقه استعداد برتر شدند را هم دیدم، اما، این را همین امروز دیدم و حالم بد شد.لینک را برای جلیل فرستادم و زیرش نوشتم:آرزو می کنم هیچ وقت دست های رعنا را این گونه لرزان نبینم، هیچ وقت بغضش را در آغوش نگیرم و هیچ روزی، اشکش این گونه جاری نشود، می خواهم او نه استعداد برتر شود و نه در برابر

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-7208460571437999212009-05-07T17:53:00.002+02:002009-05-07T17:56:33.351+02:00

تا به حال هیچ وقت این قدر از تکنولوژی قدر دانی نکرده بودم. مدتی است که سیستم موبایلم را به اینترنت دائمی مجهز کرده ام. حالا دیگر هر جایی که باشم، توی اتوبوس، توی مترو، توی اتومبیل، در حال غذا خوردن، توی حمام، هر جا، هر جا، هر جایی که فکرش را بکنم، می توانم به اینترنت وصل شوم، می توانم آخرین خبرهای روز را کنترل کنم، می توانم گاردین بخوانم، می توانم ای میل هایم را چک کنم، می توانم ببینم دوستان فیس

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-7646280212164920122009-05-06T10:05:00.005+02:002009-05-06T10:32:07.617+02:00

یک سال پیش در چنین روزی، من اولین شب را در شهر جدید سپری کرده بودم. و امروز، درست یک سال از اون تاریخ می گذره؛ یک سال و یک روز است که من وارد زندگی جدیدم شدم. نه، در واقع ما وارد زندگی جدیدمون شدیم.و حالا......یک سال پیش رعنا 11 کیلو وزن داشت و 95 سانتی متر قد، حالا شده 18 کیلو وزن و 109 سانتی متر قد.یک سال پیش رعنا از سرفه های مزمن و استفراغ هار مکرر، نمی توانست یک فاصله 40 متری را بدود، حالا،

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-91666180620642768062009-05-04T12:24:00.002+02:002009-05-04T12:34:08.297+02:00

1- باید بنویسم.2- هوا خوب است، در حوالی حال و هوای بهشت3- حال من خوب است، با فشار خون متعادل، قند خون کنترل شده و کمی ورزش افزودنیدلارا اعدام شد4- رعنا هم خوب است، تعطیلات خوش می گذراند در حیاطی که همه درختانش شکوفه زده انددلارا اعدام شد5- جلیل هم خوب است، مگر در هوای بهار، می شود خوب نبود؟دلارا اعدام شد6- مهمانی موزیک همسایه محترم هم خوش گذشت، گذراندن ساعتی در کنار چهار پروفسور موزیک، مگر می شود

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-90376282091677865332009-04-16T12:19:00.002+02:002009-04-16T12:22:47.486+02:00

نمی توانم بگویم وبلاگ نویسی برایم جدی نبود، اما همیشه انگار یک دفتر خاطرات داشتم که هر چند وقت یک مرتبه آن را به روز می کردم. هر وقت شاد بودم، هر وقت دلم گرفته بود. هر وقت حرفی بیخ گلویم را فشار می داد، اما، همین دفتر خاطرات را هم به من ندیدند. باشد، این هم می گذرد، شاید کمی دفتر خاطراتم شخصی تر شود، شاید کمی دیرتر و دورت شوم از هر که دوست می داشتم، اما، فعلا، تا اطلاع ثانوی، متاسفانه یا

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-86659170573107743872009-04-13T10:24:00.005+02:002009-04-13T10:44:56.848+02:00

شورای نگهبان سی سال بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در آستانه دهمین انتخابات ریاست جمهوری در اقدامی به عقیده من کاملا هوشمندانه اعلام کرد که منعی برای ریاست جمهوری زنان وجود ندارد.هوشمندانه از آن منظر که در بهترین موقعیت ممکن این اجازه به زنان داده شد که شانس خود را در رقابت با مردان امتحان کنند، در شرایطی که آزادی سیاسی نسبی فراهم شده برای زنان در سال های اخیر سبب شده که آنها تمامی نقاط ضعف بی

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-49320103773581134962009-04-10T17:33:00.003+02:002009-04-10T17:47:08.085+02:00

گویا در مورد چند نکته لازم است که توضیح بدهم.1- سعید حنایی هیچ وقت قهرمان نشد. هر چند روز دادگاه در برابر چشمان خانواده های مقتولان، و البته خانواده خودش، خیلی سعی کرد که ژست های قهرمانانه بگیرد، هرچند شاید به او وعده قهرمان شدن داده بودند، اما او هیچ وقت قهرمان نشد.2- سنگینی مرگی که آن روز تجربه کردم هنوز هم روی دوشم سنگینی می کند. آن روز اولین بار بود که من می دانستم که فردی قرار است بمیرد،

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-61490719352352190802009-04-07T23:04:00.004+02:002009-04-08T00:40:11.490+02:00

نشسته بودم مثل آدمیزاد داشتم سریال اشک ها و لبخند ها را نگاه می کردم و توی این فکر بودم که این بار حسن فتحی چکار کرده است، سرعت اینترنت کشید پایین و توی فرصت بافرینگ، رفتم تو گوگل ریدر یک دور بزنم، که یک مرتبه، برادر کمانگیر، من را گرفت و پرت کرد به هفت سال پیش.احتمالا هفت سال پیش حدود همان ساعت هایی که برادر کمانگیر در حال نوشتن این پست بود، با خبر شدم که قرار است سعید حنایی اعدام شود. تایید خبر

Rananoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-14124318579996281972009-03-26T09:22:00.006+01:002009-05-07T17:53:27.465+02:00

چند ساله شده ام؟ نمی دانم، اصلا هم دلم نمی خواهد که بنشینم و حساب کنم که چند ساله شده ام، چند سال پیش در چنین روزی درد چنگ انداخته به جان مادرم و او دندان هایش را قفل کرده دور حوله ای که خواهرش به دستش داده است؟ چند سال پیش قابله تحصیل کرده از فرنگ برگشته، فریاد کشیده آب جوش؟ چند سال پیش چهار درد، عرق سرد انداخته روی پیشانی اش و صدای قابله را در آن وانفسا شنیده است که: زور بزن، زور بزن؟ چند سال

Rananoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-23999294944154780652009-03-23T15:33:00.004+01:002009-04-08T00:42:01.146+02:00

مکان این گفت و گو هم مطابق معمول، دستشویی خانه است، در شرایطی که رعنا خانم نشسته اند و دستهاشان و بلوزشان را در دست گرفته ام تا نه خودش بیفتد و نه بلوزش کثیف شود. تازگی ها احساس داشتن موهای خیلی بلند هم سبب شده که نگرانی کثیف شدن موها هم به نگرانی های دیگر اضافه شود و آنها هم قبل از نشستن روی دستشویی کشیده شوند روی شانه ها.رعنا: مامان، آب ها از کجا می یان؟من: از توی چاهرعنا: یعنی از زیر خاک هامن:

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-71719372181987751632009-03-20T21:48:00.003+01:002009-03-20T21:49:31.116+01:00

به امید سالی پر از شادمانی ، در کنار سفره هفت سینی که همه چیزش بوی ایران بدهدنوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-22202825841943593502009-03-18T15:06:00.004+01:002009-04-08T00:42:26.650+02:00

تمام شد، یعنی تمام می شود، دو شب دیگر که بخوابیم و بیدار شویم، دو سپیده صبح که سر بزند، یک نهار دیگر که دور هم بخوریم، دیگر سال 87 نیست. سبزی پلو ماهی پس فردا را در سال 88 می خوریم، سبزه ها را بار دیگر که آب بدهم، سال 88 است، بار دیگری که ناخن های رعنا را لاک بزنم، سال 88 است.تمام شد به همین سادگی، سالی سخت، نه، پر فراز و نشیب، نه پر چم و خم، نه ، نمی دانم، تمام شد. سالی که من مهمترین تصمیم زندگی

Rananoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-58232919492968084742009-03-11T10:48:00.001+01:002009-03-11T10:50:04.845+01:00

این تصویر از رعنا خانم در وسط بلاد کفر گرفته شده است و حاصل تهاجم فرهنگی مادربزرگ عزیزتر از جان است که روسری بر سر می کند.نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-49488326427723599652009-03-10T10:23:00.003+01:002009-04-08T00:42:54.997+02:00

نبودم، هنوز هم نیستم. گم شده ام در روزمره گی پرشتابی که من را در خودش پیچ و تاب می دهد و امان نمی دهد که حتی نفس بکشم. کار، رعنا، مامان، جلیل، کار، رعنا، مامان، جلیل، این ها شده اند ترجیع بند زندگی نصفه نیمه ای که این روزها روی سینه ام سنگینی می کند.در این همه غیبت، به ساختمانی جدید اسباب کشی کردیم؛ ساختمانی بزرگ که در آن هیچ انحنایی نمی بینم. همه خطوط تیز و صاف به هم می خورند و چند تکه می شوند و

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-62788430114248708072009-02-05T15:08:00.003+01:002009-04-08T00:43:19.555+02:00

اول باید بگویم که بخش عمده دیالوگ میان من و رعنا، در حمام شکل می گیرد، زمانی که خانم مشغول پی پی کردن هستند و من روی چهارپایه ای می نشینم، اسپری در دست، تا هر وقت بوهای ناخوش اذیتشان کرد، کمی اسپری بزنم و بوها بروند!! اما مدت ها است که دغدغه پی پی فرمودن خانم، دغدغه دوم این گپ و گفت های میان مادر و دختر است. گاهی چنان هر دو از این گفت و گو لذت می بریم که مساله پی پی فراموش می شود و غرق در گفت و

Rananoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-50704910043622257592009-02-04T12:01:00.005+01:002009-04-08T00:44:17.277+02:00

خوبم، چشمه اشکم هم دو روزی است که بند آمده است. دیروز هم همه چیز خوب و خوش و خرم گذشت، کتاب "زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش" را هم دارم تمام می کنم و غوری اساسی در عصر پیامبر زده ام و اساسی با زنانش حال کرده ام. مخصوصا این عایش ه و ام سلمه؛ عجب شیرزنانی بوده اند و البته عمر یک تنه از پس همه زنان پیامبر که هیچ؛ زنان مدینه بر آمده است.امادیشب خواب می دیدم که تهرانم، پسر عمه ام زنگ زد و گفت: آماده

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-75082798866743745092009-02-02T12:39:00.002+01:002009-04-08T00:44:32.884+02:00

حکایت این زندگی زنانه ما هم کم کم دارد برای خودش داستانی می شود. سه نسل زنان بدون مردان، زیر یک سقف دارند فرهنگی را به هم منتقل می کنند که 30 سال حکومت جمهوری اسلامی نتوانست.دیروز رعنا همه کمدش را به ریخت تا روسری اش را پیدا کند. یک روسری پشمی که من در کودکی و زمستان سرم می کردم. اول، روسری شد پتوی عروسکش. بعد از مامان پرسید چطور پتو را روسری کند و آن را سر عروسکش بست و بعد، شب وقتی می خواستیم به

Rananoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-35761760429580724852009-02-01T18:29:00.003+01:002009-04-08T00:45:09.920+02:00

برف می اید، برف می آید و برف می اید، پوک و خشک. با حرکت کوچک جاروی نارنجی رنگ، از روی شیشه های ماشین سر می خورد و باز بر می گردد به اسمان و کلی طول می کشد تا باز زمین را فرش کند. هر بار که برف های روی ماشین را جارو می کنم، یک بار هم سراپای خودم را جارو می زنم، آن قدر که پالتویم پر می شود ازذره های سفیدی که به راحتی اب نمی شوند و حتی کنار هم جمع نمی شوند. با این برف ها نمی شود آدم برفی درست کرد،

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-60853745563874567192009-01-28T11:19:00.002+01:002009-01-28T11:24:44.636+01:00

این روزها پر از بغضم، پر از اشک، هر نوشته ای که می خوانم، هر تصویری که می بینم، هر موسیقی که می شنوم، دانه های اشک قل می خورند روی گونه هایم. ظاهرا همه چیز خوب است، بیماری من و رعنا و مامان، هر سه، خوب شده است، زندگی به روال عادی برگشته، جلیل کم کم دارد چمدان هایش را می بندد تا برگردد، کار خوب پیش می رود، ماشین مدت ها است که خوب کار می کند، اینترنت خانه وصل شده؛ اما نمی دانم چرا اشک های بهانه می

Rananoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-51639140374196049652009-01-14T10:32:00.002+01:002009-01-14T10:36:01.438+01:00

هی، این دختر کوچولو راست می گفت. اونی که توی آسمون بود، واقعا ماه بود. ماهی که این روزها از خورشید پرنور تر و پر زورتر است.چقدر لذت دارد که آدم به دختر کوچولوش ببازه، اون با دلش حرف می زنه و من با منطقم. امیدوارم همیشه حسش همین طور قوی بمونه.نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-25657430076651468182009-01-14T09:30:00.003+01:002009-01-17T10:33:46.993+01:00

دلم برای کتاب خوندن تنگ شده، دلم برای گزارش نوشتن تنگ شده، دلم برای خودکار در دست گرفتن تنگ شده، دلم برای روزنامه تنگ شده، روزنامه با خط فارسی، با آن کاغذ های درجه دو وطنی هم باشه عیب نداره، حتی اگر وقتی بازش می کنم، بوی کاهگل بخوره توی بینی ام عیب نداره، فقط باشه.دلم یک دکه روزنامه فروشی می خواد . از این مدل هایی که همه چیز از شیر مرغ تا جون آدیزاد توش پیدا می شه، مثل اون دکه دور میدون فاطمی، یا

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-5170170681826430332009-01-13T13:29:00.002+01:002009-01-13T13:40:50.519+01:00

تا به حال این قدر از دیدن خورشید خوشحال نشده بودم. اینجا هوا 7 درجه زیر صفر است و خورشید داره می تابد، تلولو نورش روی برف های مانده روی شیروانی ها و کنار خیابان ها، خوشگل است. هیچ وقت فکر نکرده بودم که روزی دلم برای خورشید تنگ می شه تا روز یک شنبه که ساعت 12 ظهر، رعنا داد زد: مامان ماه.آنچه که رعنا نشان می داد، یک دایره خاکستری بزرگ توی آسمان بود که هیچ نور و درخشندگی نداشت. گفتم: نه مامان، این

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-5004167624888738792009-01-07T08:55:00.002+01:002009-01-07T08:59:59.424+01:00

من مامان دارم، امروز، درست یک هفته است که هر شب او در را برایم باز می کند و کفش هایم را که در می آورم، چایی داغ روی میز آماده است. حالا یک هفته است که صبح ها از سر و صدای غلغل آب توی قوری، می فهمم که ساعت 7 است و باید بلند شوم. حالا یک هفته است که رعنا، سرش را روی پای مامان می گذارد و می خوابد و می توانم پاهایم را جلوی تلویزیون دراز کنم و کانال ها را عوض کنم. حالا یک هفته است که باز صدای آیه

Rananoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-89720245450255290392008-12-18T15:51:00.003+01:002008-12-18T15:55:52.228+01:00

دیشب رعنا داغ بود، همین ، یعنی تا صبح درجه حرارت بدنش بین 37 تا 38 بالا و پایین می شد، اما همین یک درجه لعنتی نگذاشت که تا صبح بخوابم. هر غلتی که می زد، هر غلتی که می زدم، بهانه ای بود تا دستم را بکشم روی پیشانی داغش. می دانم همه چیز زیر سر همان نیم ساعت بوس رد و بدل کردن بین او و جلیل از طریق وب کم است. باز دلش تنگ شد و باز تنگی دلش حرارت شد و بیرون ریخت.آی باباهای دنیا، کاش می دانستید که چقدر

Rananoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-43911520113192355892008-12-16T22:40:00.003+01:002008-12-17T14:14:34.429+01:00

دیروز، روز غریبی بود. آنقدر غریب که تا شب سردرد داشتم و نتوانستم کار کنم، آنقدر غریب که تا صبح دور خودم می پیچیدم و درمانده بودم. دیروز روز تولد رعنا بود. رعنایی که در تولد چهار سالگی اش فهمیدم اصلا او را نمی شناسم. در همین هفت، هشت ماه گذشته، او چنان با دنیای جدید که من نمی شناسم پیوند خورده که حالا، وقتی برای اولین بار مهمان کلاسش می شوم، می بینم چقدر رعنای من با آنچه که در مهدکودک دیدم متفاوت

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-34759349028718309362008-12-15T14:40:00.002+01:002008-12-15T14:44:22.777+01:00

نیستم، یک سره تعطیلم، کرکره را کشیده ام پایین و جماعت را به امان خدا رها کرده ام. نیستم تا همراه شوق و شعف دخترک، کیک بخرم و بادکنک باد کنم و اسم هم کلاس هایش را رویش بنویسم و با هر ضربه به بادکنک هلهله شادی سر دهم.نیستم تا مثل دخترک تمام راه خانه تا نزدیک ترین فروشگاه روستا را در سرمای زیر صفر به شوق حباب های رنگی بدوم و از سرما و بادی که حباب ها را تا جایی بالامی برد که نه من که حتی دست خدا هم

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-30050737479042181982008-12-13T08:50:00.003+01:002008-12-13T09:05:45.324+01:00

وقتی قرار است از زمسن و آسمان برای آدم بباره همین می شه که اول صبح، می بینی رعنا هنوز آب ریزش بینی داره، یعنی هنوز سرما خوردگی اش بهتر نشده، یعنی یک روز دیگه مریض داری، می بینی که دیشب رعنا در ظرف نان را باز گذاشته و همه خشک شده اند و یعنی باید قید نون و پنیر و چای شیرین را بزنی، می شینی پای کامپیوتر و می بینی که دوستی خواسته تا وبلاگت را آپدیت کنی و تو اولین این میل هم طالع بینی روزت این آمده:It

Rananoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-57847608639783736762008-12-08T11:50:00.001+01:002008-12-08T11:52:31.210+01:00

دیشب مهمانی عید قربان بودم. باورتان می شود، وسط بلاد کفر، حدود 100 نفر جمع می شوند تا در آخرین تعطیلات خود پیش از عید قربان آن را جشن بگیرند، جماعت همه اهالی افغانستان بودند، الحق که دین دار تر از ما ایرانیان هستند. هم در ماه رمضان روزه می گرفتند و هم عیدهاشان سرجایش است. سنی اند یا شیعه نمی دانم، می دانم که از ایرانیان بسیار آداب دان تر هستند.اما مهمانی حکایت غریبی بود. یک طرف سالن خانم ها

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-3092292910212939162008-12-02T18:24:00.003+01:002008-12-02T18:33:21.310+01:00

نمی دانم از ابتدا همین قدر پررو به دنیا آمدم یا روزگار من را پررو کرد. فقط می دانم که حالا، فقط چند روز بعد از آن همه ناله و زاری و و اویلا و بدبختی و بیچارگی، من هنوز می خندم و لذت می برم و به خودم فخر می فروشم. بگذارید اعتراف کنم، صبح یک شنبه؛ وقتی بعد از یک پیاده روی طولانی در جنگل، در پارک نزدیک خانه؛ روی تاب نشسته بودم و رعنا من را تاب می داد، هر بار که نگاهم به آسمان می افتاد، انگار که

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-74397845563424909812008-11-25T21:26:00.004+01:002008-11-25T21:47:15.346+01:00

همین حدود بود، شاید کمی زودتر شاید کمی دیرتر، وسایلم را جمع کرده بودم و به تاکسی زنگ زده بودم اما گفتم: بگذار یک بار دیگر تلفن بزنم. و این بار کسی تلفن را جواب داد. آن سوی خط مسئول دفتر آیت الله هاشمی شاهرودی بود. پرسیدم: آیا حاج آقا نامه دختر فاطمه را خوانده اند؟ گفت کدام نامه؟ گفتم همان که در شماره دیروز همشهری چاپ شده؟گفت: موضوعش چه بود؟ داستان را گفتم. گفت: حتما اقدام می کنیم.هم او بود که

Rananoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-52053648895650539982008-11-25T15:04:00.002+01:002008-11-25T15:07:07.909+01:00

امروز من دیوانه ام. دلم روضه می خواهد، از آن روضه های داغ عاشورایی که بتوانم چادرم را بکشم توی صورتم و پنهان از همه، حتی خودم، یک دل سیر گریه کنم.دلم زیارت می خواهد، دلم می خواهد پنجره های فولادی و سرد ضریح امام رضا را بگیرم و او را همه عزیزانش قسم بدهم که رهایم کند. که آزادم کند.دلم سماع می خواهد، می خواهم که لباس درویشی و چادر سفیدم را بپوشم و آن قدر در حلقه رندان، گرد خودم بچرخم که رها شوم و

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-71385573933868655362008-11-20T14:11:00.004+01:002008-11-20T14:22:32.037+01:00

زمان: صبح امروزمکان: روی مبل جلوی تلویزیون در حال تماشای کارتون کایورعنا: مامان می شه بغلم کنیمن: آره عزیم چرا که نه؟رعنا: مامیمن: جونمرعنا: می شه لفطا امروز مثه همه مامانا زود بیای دنبالممن: عزیزم، اگر بخوام زود بیام، رئیسم دعوام می کنهرعنا، با بغض: پس من چکار کنم؟من: می شه لطفا پیش هیف بمونی تا من کارم تموم شد، بیام دنبالترعنا: باشه، قبول می کنم.زمان: یک ساعت بعدمکان: مهد کودک رعنامن و رعنا در

Rananoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-81182253238306314142008-11-19T16:50:00.003+01:002008-11-19T17:00:30.989+01:00

حتی فکر کردن به مسافرت هم خستگی ام را در می برد، حتی فکر کردن به بستن چمدان ها هم برایم کافی است. امروز پاسپورتم رسید. همان که دزد برده بودش تا نشانم که دهد که به هیچ کس حتی خدا هم نمی توانم اعتماد کنم. دیشب در مترو نشسته بودیم و رعنا داشت مثل همه آدم های بزرگ توی مترو مجله می خواند و من فرصت کردم تا به اطرافم نگاه کنم. کمی آن طرف تر دو دختر نوجوان توی سرو صورت هم می کوبیدند و جهان را مضحکه خود

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-22652338830177917402008-11-17T17:47:00.001+01:002008-11-18T13:39:53.173+01:00

ساعت 7 شب است و من تازه نیم ساعت است که رسیده ام خانه، رعنای 17 کیلویی را بغل کرده ام و از مسیر برگ ریزان گذشته ام و به سختی، یک دستی در را باز کرده ام و او را روی تخت گذاشتم و پشت میز غذا خوری ول شده ام.پشتم؛ چشمم درد می کند از بس از صبح از تا به حال نوشته ام و خوانده ام اما، از صبح ، نه از دیروز، نه، از وقتی نمی دانم کی، چیزی روی دلم سنگینی می کند، سنگین است، انقدر که نمی توانم تابش بیاورم،

Rananoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-85891553733013847072008-11-11T11:39:00.002+01:002008-11-11T11:44:14.609+01:00

خورشید از لا به لای درخت های هنوز سبز چنار و سرو سر می کشد و ازپنجره آشپزخانه راه را پیدا می کند تا به من برسد. خورشید این روزها بر آن مه دوست داشتنی غلبه کرده و البته لذتی دارد و گرمایی.صبح یک شنبه است و می دانم که تا شب از خانه بیرون نخواهم آمد. رعنا یک سر شیطنت می کند، تلویزیون روشن است و بلندگوی لپ تاپ آهنگ های رادیو فردا را پخش می کند و من هی جمع می کنم و بر سرجایشان می گذارم ات و آشغال های

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-7291139181471829102008-10-21T15:51:00.006+02:002008-10-21T16:53:23.539+02:00

شسته ام توی مترو، یکی مثل بقیه، پایان ساعت کاری با دهها نفر که همراه حرکت سریع مترو روی ریل تلو تلو می خورند. چشمانم را می بندم و خودم را به تکان های آرام مترو می سپرم. مثل موج می ماند و فقط این صدا، صدای خسته کننده،.... اه، نمی شود. چشمانم را باز می کنم.دختری مقابلم ایستاده است با پالتو قرمز و کفش های قرمز، از ورای سیاهی جوراب نه چندان ضخیمش خالکوبی روی ساق پایش را می بینم. یک شاخه گل، گل ها

Rananoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-23013236743568279582008-10-07T19:03:00.003+02:002008-10-07T19:07:57.036+02:00

خوب نیستم. دیشب تا صبح نخوابیدم. سرماخوردگی شدید، فقط بخشی از ماجرا بود. همه اش به دورانی دور فکر می کردم. دورانی که فکر می کردم برای همیشه تمام شده اما حالا می فهمم که هیچ گذشته ای تمام شدنی نیست .آقای یرژ، صاحب خانه مان مردی بسیار مهربان، خونگرم و صمیمی است. دیشب، برای گرفتن دو مدرک به خانه مان آمد وچایی آماده بود و به نوشیدن یک چایی داغ و تازه به سبک ایرانی دعوتش کردم. با رویی گشاده پذیرفت و

Rananoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-46785013157926092522008-09-30T17:24:00.002+02:002008-09-30T17:40:07.364+02:00

هفته ای دو روز کلاس زبان می روم، کلاس زبان که نه، کلاس گفت و گوی تمدن ها. در کلاس ما، یک خانم از ترکمنستان یک خانم از روسیه، یک خانم افغان، یک آقا از قرقیزستان، یک آقا از جمهوری چک هستند و من و یک معلم امریکایی.هفته گذشته، رسما بحث در مورد فرهنگ و رسوم کشورهایمان بود. نتیج جالب بود. تیتر وار می نویسم:روس ها فرد همراهشان را با عنوان خانم یا آقا معرفی نمی کنند، تنها نام و نام فامیل را می

Rananoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-57272181027997903322008-09-26T16:15:00.002+02:002008-09-26T16:18:27.527+02:00

Rana: Dady, I am tiredDady: I am tired tooRana: But I am tired five, please hug me

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-6115495565060230332008-09-20T20:54:00.003+02:002008-09-20T21:59:40.505+02:00

تصور کن، دو تامون نشستیم پشت میز و هر کدام یک پازل 28 تکه دستمان است. قبل از این که من بتونم تمام تکه هام را روی میز مرتب کنم، نصف پازلش را ساخته بود. تا من همه را ردیف کردم، گفت: مامان، تموم شد.لذتی بالاتر از این هست که آدم از دخترش ببازه؟نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-80925427855536112202008-09-18T14:38:00.003+02:002008-09-18T14:42:47.357+02:00

همچنان معتقدم که غربت و مهاجرت را نمی توانستم بدون فکر کردن به سرنوشت او بپذیرم و البته این سرنوشت او بود که ما را به اینجا کشاند.و حالا، او، رعنا، است که دارد فرهنگ جدیدی را وارد خانه ما می کند. هر شب، سر میز شام یاد آوری می کند: مامان، بابا، دستمال روی پا، گاد ایز گوود یادتون نره و ما باید دستمال ها بیندازیم روی پاهایمان و دست ها مان را به شیوه دعا بالا بگیریم و بخوانیم:GOD IS GOODGOD IS

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-42796196461333986222008-08-28T10:51:00.003+02:002008-08-28T11:26:44.405+02:00

کم کم دارم می فهمم که باید همه آنچه را سال ها آموخته ام، فراموش کنم و این خیلی سخت است، سخت تر از آنی که فکر می کردم.دیروز یک کلاس آموزشی را گذراندم. قرار بود لااقل دو نفر باشیم، اما از خوش شانسی من، آن دیگری نیامد و من تنها ماندم و مدرسی که به همه سوالاتم صریح و از سر حوصله پاسخ می داد.اماجایی پرسیدم: اگر این شش خبر، خبرها را گفتم، داشته باشیم و فقط برای چهار خبر امکان انتشار باشد، چه می کنیم؟

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-57959306433347895212008-08-26T11:32:00.002+02:002008-08-26T11:36:24.838+02:00

بهنام زارع هم اعدام شد.همین، تمام. یک نفس دیگر هم کم شد. یک جان دیگر هم به در رفت. یک بدن دیگر نیز لرزان بر دار باقی ماند، یک مادر دیگر داغدار شد، یک ارزوی دیگر بر باد رفت. یک جوان دیگر بر خاک می رودبه کجا می رویم؟ به کجا می رود؟آیت الله هاشمی شاهرودی، آیا به جهان باقی ایمان دارید؟همه این اعدام ها با امضای شخص شما و تنها شخص شما صورت می گیرد. اگر از آه دل مادران داغدار، اگر از نفرین خواهران سیاه

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-41323079543971206212008-08-22T11:09:00.003+02:002008-08-22T11:19:26.345+02:00

اتاق کوچک نبود، اما معمولا جا کم می آوردیم. بعضی اوقت باید به زور صندلی ها را کنار هم می چپاندیم تا جا شویم و در این میان بساط شوخی و خنده و شایعه و پنبه گزارش دیگران را زدن هم به راه بود.........همیشه همین طور است. چند جمله را آغاز می کنم، با شور، بعد دوباره می خوانمشان، بعد پاک می کنم و دوباره می نویسم و تمام.قلمم می خشکد.چرا نمی توانم از مجله زنان بنویسم؟چرا نمی توانم از خاطرات سال هایی که

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-83390999587155526492008-08-21T14:13:00.003+02:002008-08-21T14:21:13.192+02:00

دارم کار می کنم، جدی و بدون مکث، وسط تنظیم کردن مصاحبه یا درست کردن خبر، یک مرتیه می رم، می رم به یک موقعیت جغرافیایی دیگه؛ مثلا امروز وسط تنظیم خبر مرگ تورج نگهبان، سر از شهر کتاب مرکزی در آوردم. روبروی ردیف کتاب های سیاسی- تاریخ معاصر. ردیف کتاب های تاج زاده و قوچانی جلوم بود.تصاویر واضحند، بدون کوچکترین خدشه، تیرگی با عدم وضوح، حتی بوی دود همیشگی هوای تهران را هم حس می کنم.همه چیز در کمتر از

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-20204875795427255812008-08-20T11:56:00.002+02:002008-08-20T12:02:49.208+02:00

حسودیم می شود وفتی از در ساختمان محل کارم بیرون می روم و چشمم به مردم می افتد. مردمی که لبخند بر لب قدم می زندد، آبجو می خورند و از آثار تاریحی عکس می گیرند.حسودیم می شود وقتی با دوستان غیر ایرانی گپ می زنم. آنها از کلاس های آواز بچه هایشان، آخرین قراردادهای مالی کشورشان و موفقیت تیمشان در پکن می گویند.حسودیم می شود وقتی سرم را بلند می کنم و به آسمان نگاه می کنم. خورشید بدون گذشتن از هیچ فیلتر

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-46664726191663672232008-08-12T15:10:00.000+02:002008-08-12T15:11:45.180+02:00

يا مي دانيد «لايحه حمايت از خانواده» _ لايحه پيشنهادي قوه قضاييه و هيات دولت _ قرار است به زودي در صحن علني مجلس طرح شود و تصويب آن عقب گردي بزرگ براي برقراري عدالت در خانواده هاي ايراني است؟_ اگر اين لايحه تصويب شود، نه تنها برخي از حقوق اندک زنان در خانواده از دست مي رود، بلکه با تصويب آن مردان مي توانند بدون اجازه همسر اول شان زن دوم و سوم و چهارم بگيرند. تنها شرط ازدواج مجدد مردان در اين

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-21928658126721420412008-08-08T15:56:00.002+02:002008-08-08T16:02:55.437+02:00

کسی می دونه چرا لباس نمایندگان ایران در المپیک پکن به رنگ پرچم عربستان سعودی است؟اینجا همه جمع شده اند جلو تلویزیون وهر کسی حرفی می زند:- حالا همه بیست بار ایران را نشان می د هند- بابا، خیلی هم بد نبود، از سال های قبل که خوش تیپ تر بودیم- وای، این لباس ها چی بود دخترها پوشیده بودند؟- حتی بحرین هم دو تا زن بی حجاب داشت.- این همه لباس خوشگل داریم، این هم لباس بود تن اینها کرده بودند؟- واستید، الان

Rananoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-62011710902816643972008-08-08T14:17:00.003+02:002008-08-08T14:24:28.580+02:00

فرق داریم، هرچقدر هم که بخواهیم به روی خودمون نیاریم که جهان سومی هستیم، باز یک جایی این فرهنگ و علم طوری خودش را به رخمون می کشد که نمی تونیم ساکت بمانیم.دیروز باید دندانم را می کشیدم. خودم را برای کلی درد کشیدن و زور زدن دکتر آماده کرده بودم. خاطره آخرین دندانی که 8 سال پیش در یکی از بهترین مطب های دندان پزشکی تهران کشیده بودم هنوز اذیتم می کرد. اماطوری جلو اومد که من هر چه سعی کردم نتونستم

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-60145156215210514352008-08-06T10:55:00.002+02:002008-08-06T11:01:21.304+02:00

رفته بودیم متروپل، مثلا برای خرید اما، یک خانواده عرب داشتند کفش می خریدند. همه شان مانتو های بلند بر تن داشتند و شال ها را دور سرشان پیچیده بودند؛ همان حجاب سنتی زنان مسلمان رارعنا ایستاده بود. تعجب کردم که چرا مثل همیشه فروشگاه را زیرو رو نمی کند. چند لحظه بعد، آرام پرسید: مامان، اینها کجا زندگی می کنند که این شکلی هستند؟وا ماندم. باید چه می گفتم؟ باید چه بگویم وقتی بار دیگر به ایران سفر کند.

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-2916719508322076162008-08-05T11:16:00.001+02:002008-08-05T11:19:21.198+02:00

دیگه حالم بد نیست. حالا عصبانی ام. جان ملت افتاده دست افرادی که مثل بچه ها رفتار می کنند. از اون طرف ریگی سر می بره؛ از این طرف، حکومت بچه ها را می بره بالای دار. بس کنید دیگه، تو را خدا بس کنید. تا کی ملت باید تاوان حماقت های شما را بدهد.کم مانده که ریگی هم اطلاعیه بدهد که "اعدام دو عضو گروه ریگی اثبات نشده است"اون وقت باز دو تا سرباز بیچاره را اعدام کند.نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-9992844910406487382008-08-04T14:18:00.003+02:002008-08-04T14:26:24.498+02:00

حالم بده، نه این که تا حالا خون ندیدم، نه این که تا حالا سر بریده ندیدم، اما دیدن اون عکس ها حالم را بد کرد. وقتی پدر زهرا، 7 ساله، سر دخترش را برید، هیچ کس آنجا نبود، مادرش خانه نبود، برادرش خواب بود. مرد دیوانه بود. این بار هم مرد دیوانه است، هیچ کس نمی تواند سلامت روانی گروه ریگی را تایید کند، اما ما، یک جمعیت 70 میلیونی، آنها، یک حکومت که سی سال است دارد حکومت می کند، یک دولت، که اعتبار خودش

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-63726745806469913412008-08-01T13:14:00.003+02:002008-08-01T13:46:10.792+02:00

مهم نیست؟ چرا خیلی هم مهم است که من سه روز است در راه خانه، در اتوبوس، در مترو، سرکار، همه فکر و ذهنم مشغول است، مشغول گذشته، گشذته ای که آن قدر دور است که به سختی یادم می آید.اولهمه چیز در یک لحظه شکل گرفت. اول صدا را شنیدم، بعد از پنجره حمام نگاه کردم. آقای صاحب خانه داشت چمن ها را ماشین می کرد. اقای جرج مردی درشت اندام، سفید رو و بسیار خوشرو است. تا ببیندم شروع می کند به حرف زدن و برایش مهم

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-16962774721383784032008-07-30T16:36:00.002+02:002008-07-30T16:38:29.671+02:00

دوستت دارم چون هیچ وقت تنهام نگذاشتی، دوستت دارم چون هیچ وقت سرم منت نگذاشتی، دوستت دارم چون همیشه اجازه دادی به شیوه خودم دوستت داشته باشم. دوستت دارم و آرزو میِ کنم که تو هم هنوز من را دوست داشته باشی و هیچ وقت رهایم نکنی. نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-7259104094395742682008-07-24T14:15:00.002+02:002008-07-24T14:19:26.226+02:00

«وقتی تصمیم می گیریم جنگی راه بیندازیم، یادمان باشد، همیشه نسل یعدی هست که می اید و سوالاتی را مطرح می کند که باید پاسخ دهیم.»ابراهیم حاتمی کیا، در برنامه شب شیشه اینوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-21284488554827566592008-07-18T13:17:00.003+02:002008-07-18T13:23:39.903+02:00

کجا می روید بی انصاف ها، کجا می روید؟ حالا من بی شما چه کنم؟اهای هامون، به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خود را ؟من با این همه خاطره چکار کنم؟حالا من ماندم و یک یوتیوپ وتیکه پاره های همه جوانی ام، همه کودکی ام. من و ماندم چهار صفحه پرینت از شهری که دوست می داشتم. من ماندم و دو تا صدا ازری را، من ماندم و تنهایی. دلم خوش بود که هویتم، زندگی ام، جوانی ام، همه کسانی که دوستشان می داشتم، همه کتاب

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-64058243753454199832008-07-16T15:30:00.003+02:002008-07-16T15:45:07.491+02:00

رعنا در کنار نیکلاس و لی هیکی می گه آسونه؟ کی می گه زود راه می افتند؟ کی می گه سختی اش فقط دو ماه است؟قبل از بیرون آمدن از ایران؛ همه می گفتند: اصلا نگران رعنا نباش، سختی اش فقط دو ماه است. امادو ماه مدت ها است که گذشته اما رعنا و در ک کارهاش و حرف هاش هنوز سخت است. هنوز ترجیح می دهد توی مهد کودک به جای فارسی انگلیسی حرف بزند، در عوض توی خانه تمام بازی هاش به انگلیسی است، توی کابوس هاش انگلیسی

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-17258208951645155422008-06-27T23:48:00.003+02:002008-06-27T23:54:03.291+02:00

یادم نمی ره قیافه آن مرد را. بلوچ بود. کنار یک اتاق تمیز با کلی وسایل کهنه نشسته بود. نمی دانم چند سال قبل بود. 20 سال، 17 سال؟ گفت: آخه کله پخ پخو، دنبال چی هستی؟ کی راضی می شی؟نمی دانم هنوز آن زیر زمین نمور ، نزدیک فرودگاه مشهد هست؟ هنوز آن مرد بلوچ، به گوشه اتاق نگاه می کند و نیم ساعت حرف می زند یا نه؟اگر بود، می رفتم و بهش می گفتم: کله پخ پخو قول می ده آدم بشه. تو فقط بگو آیا باز هم اشتباه

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-29630933128834574672008-06-19T16:21:00.002+02:002008-06-19T16:26:20.822+02:00

رئيس‌جمهور در جمع علما افشا كرد:شكست نقشه آمريكا براي ربودن احمدي نژاد در عراق به خدا بده، زشته، بهمون می خندند. یعنی که چی امریکا می خواست من را بدزدد؟ یعنی که چی می خواستند با استفاده از من از ایران باجگیری کنند؟ مگر امریکا هم عدالمالک ریگی است که باج سبیل بخواهد؟چرا هیچ کس به این آقای محترم نمی گه که حتی اگر خبرنگار ها را هم از اجلاس بیرون کنی، باز هم کسی هست که حرف هات را بازگو کند. راستی چرا

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-2061461984634853952008-06-18T08:45:00.002+02:002008-11-13T12:30:29.682+01:00

جالب است، رئیس جمهور به جای این که بگویند : پسر جای تو سر کلاس است نه در معدن ! به پسرک می گوید: هیس، حرف هم نزن.نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-30557871401325132582008-06-13T08:44:00.003+02:002008-06-13T09:22:23.963+02:00

عجیب است، یعنی داره عجیب می شود. چرا همه یک مرتبه شروع کرده اند به تعرض به ساحت روحانیت؟دو روز پیش عباس پالیزدار آن افشاگری ها را کرد. امروز هم محمد نوری زاد این نامه سرگشاده را نوشته. خداعاقبت همه ما را به خیر بگردانداین ها را هم بخوانید، جالب استافشاگري،‎ ‎رپرتاژي براي آيندهآنان که باد کشته اندنوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-36738473424956021042008-06-11T13:29:00.001+02:002008-11-13T12:30:29.717+01:00

رعنا شاد است و سرخوش. شادمانیش پایدارنوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-6869257521915534412008-06-10T15:16:00.004+02:002008-06-10T15:21:46.558+02:00

خوشحالم، خیلی خوشحال. اما تا کی؟ تا کی باید بجنگیم تا زنده بمانیم؟ تا کی باید با کابوس مرگ صبحمان را شب کنیم؟ آیا امشب بهنود آرام به خواب خواهد رفت یا هراس ماه آینده، خواب را از چشم او خواهد ربود؟این هم متن خبر برای کسانی که فیلتر شکن ندارندوکیل دو تن از افرادی که به دلیل قتل در سنین نوجوانی به اعدام محکوم شده بودند روز سه شنبه خبر از توقف اجرای احکام بهنود شجاعی و محمد فدایی داد.محمد مصطفايی،

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-72998856104015671222008-06-09T09:21:00.001+02:002008-06-09T09:22:59.972+02:00

خبر خوشایند بود. بلاخره دارد می رود تا کمی وضعیت زنان در جهان اسلام از پرداه پوشی خارج شود. اما آیا در ایران هم دختران ختنه می شوند؟ شنیده بودم که گویا در جنوب و غرب کشور هنوز مواردی وجود دارد. کسی از این ماجرا خبر نسبتا دقیق دارد؟نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-63428712360764573362008-06-06T13:57:00.004+02:002008-06-06T14:54:47.723+02:00

آرام گریه کردم. طوری که هیچ کس نفهمد. هدفون توی گوشم بود و عینک روی چشمهایم. این ترانه را گوش دادم و گریه کردم. نمی دانم برای چه، برای که؟شاید برای تمام خاطرات دور و نزدیکشاید برای تمام سال هایی که با نادر ابراهیمی، کتاب های نادر ابراهیمی زندگی کردمشاید برای تمام روزهایی که "بار دیگر شهری که دوست می داشتم "را زیر لب زمزمه می کردمشاید برای همه چیزشاید برای خون دل هایی که خورده ایمشاید برای رنج

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-15372412981026772912008-05-13T13:00:00.002+02:002008-11-13T12:30:29.974+01:00

رعنا عوض شده، همه چیزش، از سرو صداهاش، تا دغدغه هاش و حتی نقاشی هاش. حالا خیای زیاد از رنگ سبز استفاده می کند و خورشیدهاش دیگه آبی و قهوه ای نیست، یا زرد است یا نارنجی. خوشحالم. برای همه شادمانی هاشنوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-41308323004823223822008-05-08T16:38:00.002+02:002008-05-08T16:49:05.601+02:00

گوش چپ نسبت به عشق و خشونت حساس استپایگاه خبری تقریب-سرویس اجتماعی: براساس یافته های یک پژوهش در لندن ، گوش چپ انسان نسبت به عشق و خشونت حساس تراز گوش راست است .به گزارش پایگاه خبری تقریب ، یافته این پژوهشگران نشان می دهد اگر خانم ها از همسران خود درخواستی داشته باشند ، می توانند با نجوا کردن زیر گوش چپ آنها ، امکان برآورده کردن خواسته خود را بیشتر کنند.این گزارش همچنین تاکید می کند اگر شخص کلمات

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-48151735167952363912008-05-07T14:40:00.001+02:002008-05-07T14:43:59.968+02:00

مدونا: اگر لازم شد، همه چیز را ول کن و برو جایی که بتوانی خودت را از صفر اختراع کنی! خیلی ساده است نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-32071270405681858982008-05-06T14:39:00.002+02:002008-05-06T14:41:32.058+02:00

نمی دانم باید نام این حرکت ها را یک حرکت اجتماعی گذاشت یا تحرکات فردی که گاهی نتیجه می دهند. هر چه هست، مهم این است که بهنود فرصت دارد یک بار دیگر شمع های تولدش را فوت کند. آیا زندگی چیزی جز این شادی های کودکانه است؟نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-39734661069276923072008-05-02T16:45:00.003+02:002008-11-13T12:30:30.152+01:00

امروز سرکار خانم بدجوری احساس استقلال می کردند. خودشان رفتند وسط میدان تقسیم ژست گرفتندو گفتند: از من عکس بگیرید.نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-31236488488345421362008-05-01T17:01:00.004+02:002008-05-01T17:29:09.496+02:00

ساعت 8 صبح با صدای متعجب جلیل از خواب بیدار شدم که: پاشو ببین په خبره؟تقریبا چهار کانال تلویزیونی ترکیه داشتند صحنه های درگیری مردم و پلیس در روز کارگر را نمایش می دادند. کم کم تظاهرات گسترده تر شد و گزارشگران از بیش از پنج نقطه شهر گزارشات خودشان را ارسال می کردند. حدود دو ساعتی در حال زیر و رو کردن کانال ها بودیم. هر ازچند گاهی هم یکی از معترضین( این را از لحن حرف زدنش می شد فهمید وگرنه زبانشان

Rananoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-28281194733979218482008-04-26T16:50:00.004+02:002008-11-13T12:30:30.337+01:00

من: استانبول را بیشتر دوست داری یا تهران را؟رعنا: استانبولمن: چرا؟رعنا: اینجا سوسک نداره!!! نوشته شده توسط رویا کریمی مجد

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-81401343735697294022008-01-09T12:44:00.000+01:002008-01-09T12:50:46.364+01:00

نمی تونم سارا، نمی تونم خونه ت بیام، نمی تونم، نگات کنم و بگم چی؟ بگم تسلیت می گم؟ چی را تسلیت بگم؟ رفتن مهران را؟فکر می کنی می توانم تسلایت بدهم؟ بگم پشت هر شری خیری نهفته است؟ بگم صد سال اولش سخت است؟چی بگم؟ به کی بگم؟ به ستاره؟ مادرمهربانت که مادرم بود، که حلال همه مشکلات من بود، بگم ببخشید که زود رفت؟ ببخشید که هزار تا آرزو را ول کرد توی آسمان بی ستاره و رفت؟ ببخشید که ساراتان برای همیشه تنها

Rananoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-24932016806437106432007-12-05T12:43:00.000+01:002007-12-05T12:49:48.764+01:00

حالم بده، حالم از خودم، كارم، به در و ديوار كوبيدن بي‌خودي ام داره به هم مي‌خوره، دو روزه كه تهوع دارم، دو روزه كه دارم استفراغ مي‌كنم، خودم را، هر چه را كه ديده ام و جويده ام را،شايد هم سرنوشتم را، اقبالم راماكوان اعدام شد، امروز صبح، همان پسر كردي كه هيج كس عليه اش شهادت نداده بود. همان پسر كردي كه آيت الله هاشمي شاهرودي زير حكمش نوشته بود: اين حكم غير شرعي است.فردا دومين سالگرد سقوط هواپيماي

Rananoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-19028442092857042352007-12-02T20:56:00.000+01:002007-12-02T21:20:20.410+01:00

مریض بودم، آن قدر مریض که رعنا می خواست زنگ بزند آمبولانس بیاید و من را ببرد بیمارستان، آن قدر مریض که سه روز تمام از در خانه بیرون نرفتم و قید هر چه کلاس و کار بود را زدم، اما نه آن قدر که از به نتیجه رسیدن مذاکرات اولیای دم پرونده فاطمه پژوه خوشحال نشوم. امیدوارم هر چه زودتر زهرای او بتواند مادرش را در آغوش بگیرد. هیچ وقت، هیچ وقت طنین صدای فاطمه را فراموش نمی کنم وقتی از دار پایینش آورده

Rananoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-54892413207502582762007-11-24T22:33:00.000+01:002007-11-24T22:43:35.573+01:00

یک بود، یکی نبود، زیر گنبد کبود، غیر از خدا هیچ کس نبود.یک مامان بزی بود، سه تا بچه داشت، شنگول و منگول و حبه انگور. یک روز بچه بزها همه جمع شدند دور مامانشون .شنگول گفت: مامان من کیت کت می خوام.منگول گفت: مامان من پاستیل می خوام.حبه انگور هم گفت: مامان من اسمارتیز می خوام.مامان بزی راه افتاد و رفت تا برای بچه ها خرید کند. قبل از رفتن به آنها گفت: بچه های گلم مواظب باشید، غیر از مامان برای کسی

Rananoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3933764.post-10975859411885236642007-11-24T11:50:00.000+01:002007-11-24T11:53:05.048+01:00

اعتماد ملي: با گذشت پنج ماه از اعلام آخرين راي قضات دادگاه كيفري كرمان در مورد پرونده مشهور به قتل هاي محفلي كرمان، پرونده در ديوان عالي كشور است و متهمان پرونده با قيد وثيقه آزاد هستند.حسين ملايري پور، يكي او اولياي دم پرونده مشهور به قتل هاي محفلي كرمان به خبرنگار اعتماد ملي گفت: پنج ماه قبل آخرين حكم پرونده صادر شد. در اين حكم تنها در مورد معاونت در قتل دو تن از متهمان اظهار نظر شده بود. ازآن

Rananoreply@blogger.com0